jo-landia

Odgruzowujemy je powolutku, głaszczemy każdą cegłę, kamień, z namaszczeniem podchodzimy do nadgryzionej
zębem czasu deski, belki czy okucia.
Nie jest naszym zamiarem stworzenie skansenu, ale marzymy o stworzeniu własnego, niepowtarzalnego miejsca,
gdzie chętnie będzie wpadać nasza dzieciarnia z wnukami, nasi przyjaciele.
Gdzie przydomowy warzywniak roztaczać będzie zapach ziół i kopru, gdzie dzieciaki będą mogły biegać na bosaka
(a uwielbiają !) i zrywać owoce prosto z sadu;
gdzie wiejski ogród będzie przypominał moje dzieciństwo z Podlasia, w którym nie zabraknie malwy, niezapominajki,
smagliczki, floksów, goździków brodatych, etc.
Będę zbierała grzyby, robiła przetwory, nalewki, ... a w międzyczasie dekoracje ślubno-weselne, bo bez tego jednak
nie potrafiłabym żyć.

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą martwa natura. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 28 marca 2019

Martwa natura 2018 cd.

Witam w biegu, ale obiecuję powrócić wkrótce.

Jeszcze jeden kadr - to moje przesłanie na 2019 r.

środa, 27 marca 2019

Martwa natura 2018

Moja fascynacja fotografią martwej natury narodziła się nostalgiczną jesienią.

Obfitość owoców i jeszcze letnich kwiatów ... i kłębiących się w głowie refleksji o życiu, urodzie natury i jej nieuchronnym przemijaniu.
Pstrykane kontemplacje.

To taki przerywnik między zaległymi postami (choć to też zeległe).
Miłego dnia